Reklam

Bandırma Haber

KAYBOLUŞ KESİLDİ BİLETİM

Siz hiç kendi içinizde kayboldunuz mu? Aklınızın dehlizleri arasında, yabancı bir ülkede dilini bilmediğiniz insanların arasında dolaşır gibi hissettiniz mi kendinizi ? Hayatınızın dengesini kurmaya çalışırken, unutmak ve hatırlamak arasında bir tahterevalli gibi sallanıp bir anda tüm dengenizi kaybettiniz mi?

KAYBOLUŞ KESİLDİ BİLETİM
278 views
28 Eylül 2020 - 13:29

İnsanın hem kendisini yeryüzündeki en akıllı tür ilan edip hem de aklının labirentlerinde kaybolması nasıl da ironik değil mi ? Hüzünlü bir Eylül ayının nazlı güneşi altında insanlar dolaşıyor etrafımda. Gülerek, konuşarak, susarak geçip gidiyorlar. Bir köpek güneşin son demlerini çekiyor içine tembel tembel. Deniz kenarında tek tük insanlar oturuyor. Taşrada bir sahil ilçesinde sıradan bir gün işte. Aynı göğün hepimizi sarmaladığı dünyadan payıma düşenlere bakıyorum. Olmak istediğim yer ve olduğum yer arasındaki boşluğa, unutmak istediklerimi doldurup hatırlamak istediklerime tutunuyorum. Aklımın bana anlattığı masalları seviyorum. İnsan hayal ve hayat arasında sıkışıp kalır bazen. Hayaller tutup ellerinden götürmek isterken hayat sıkıca tutar ayaklarından. Hayaller sonsuz bir mutluluk ezgisi fısıldarken kulaklarına hayat binbir gürültüyle doldurur dünyanı. Hayaller içinde kanat çırparken durmaksızın hayat kendi ellerinle kafesler yaptırır sana. Gün gelir kendi yaptığın kafesler canını acıtmaya başlar ve soluksuz kalırsın. Hayat yürüdüğün o uzun yolda hayallerini boğdukça sen de boğulursun ve farkına bile varmadan kendi içinde kaybolursun. İnsan yeryüzünde var olmaya başladığından bu yana çaresiz bir şekilde mutluluğun peşinde koşup durur. Kimi hayallerinin peşinden koşarak kimi hayata tutunarak kimi unutarak kimi hatırlayarak . Oysa bize acı veren pek çok şeyin başlangıcında mutluluk için yola çıkmaz mıyız aslında. Ve yeryüzünde yaşadığımız yıkımların çoğu mutluluk için ödenen bedeller değil midir? Mutluluk ve mutsuzluk arasında bir o yana bir bu yana savrulup giden hayatlarımızda aslında kendimizi gerçekten tanıyor muyuz? Aynadaki yansımamızın ötesinde kalbimizde ve aklımızda gizlediklerimizden haberimiz var mı? Tüm bu soruların cevaplarını filozoflara bırakıp kaybolmak istiyorum ben. Kendi içimde kaybolmak ve belki de içimde bir köşede unutup tekrar bulduğum parçalarımı, kırıp döktüğüm, göz ardı ettiğim yanlarımı toplayıp yeniden tanışabilirim kendimle. Değiştirdiğim kabuklarımı aklımın duvarlarına asabilirim yeniden. Korkularımın taktığı maskeleri çıkartıp, ayaklarıma dolanan bahanelerimin düğümlerini çözebilirim. Yanılgılarımın bedelini ödeyip kendimi koşulsuzca sevebilirim. Düşüncelerime kök salan hayallerimin gölgesinde gözlerimi yeniden açabilirim Dünyanın gürültüsünden uzak içimdeki müziğe kulak verebilirim. Kim bilir belki de mutluluğun sırrı Yunus Emre’nin ‘ Bir ben var ki bende benden içeri ‘ sözünde gizlidir. Tüm bunları hayal etmek bile yolculuğun biletini tutuşturuyor ellerime… Ben kaybolmaya gidiyorum merak etmeyin. Her kayboluşun dönüşü beraberinde yeni yolları getirmez mi ? Negah Ruşen Özcan 2020 Bandırma

HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT
Yorum Yok

YASAL UYARI! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen kişiye aittir.

Sitemizde yayınlanan haberlerin telif hakları gazete ve haber kaynaklarına aittir, haberleri kopyalamayınız.